-cerita di hari minggu-
bangun pagi tu agak lambat, maklumlah bukan selalu boleh bangun bila matahari dah berada diatas kepala..
selalunya saya lah orang pertama yang bangun.
hehehehe.. <--- tapi saya memang kaki tdo pun
| tak tahu kenapa saya suke pulak buat peace macam tu.. hurmmm. |
tgh tunggu tren kat cahaya.. enHubby kata kalau nk berjalan kene jalan betul-betul that why lah kami nek tren. kalau nek kete kaki die jer yang berfungsi kami sebagai penumpang, x silap hanya tdo jer.. hehehe
| mereka ibarat bonzer saya.. ahaaaksss. thanks u'all bawak i g bershopping. |
| i call someone.. hahahaha tgk peace lagi.. peace CHINTALIZA |
diorang g beli ice cream ni tanpa pengetahuan saya.. ketika saya tengan sibuk pilih kasut dalam cotton on.. jahat tau.. so saya hanya makan selepas mereka tak nk.. jadi lah dari tak dapat langsung.
setelah penat pusing tawaf pavillion. hehehehe hurmmm enHubby bila boleh lagi macam ni.. kalau tiap2 minggu macam ni mesti best kan..
saya kalau ada kamera depan mata orang ramai dalam tren pun saya dah tak kisah dah.. peduli apa ngan korang.. bukan aku nyusah kan korang pun.. hehehehehe..
salah satu pic yang sempat saya rakam. hurm tanpa pengeditan.. tapi saya rasa kalau edit lagi cantikkan?
satu hari saya berjalan tanpa speck mata atau lens.. huhuhu mmg azab, tapi saya buat-buat ok jer, walaupun tak berapa nak ok.. sebab kalau saya cakap saya x ok, nnti mesti enHubby ajak balik awal.. huhuhuhu mana boleh.. so saya layan jer kepeningan kepala saya yang saya rasa dah nk hantuk je kat tangga pavillion tu..
jadi lakonan saya sangat menjadi ok.. owh cuma lakonan tak berapa nak menjadi adalah kepenatan kaki saya sebab saya pakai wedges 3inci, hehehehe penat seh, rasa macam nk bukak jer kasut tu, x payah pakai kasut langsung. ngadu kat enHubby, dia boleh buat tak tahu sambil meninggalkan saya.. lagi tak baik tau.. sian kat i ni.. huhuhuhu.. :-(











